معمولاً امروز، یا تاریخ پیشنهادی تسویه. نرخ‌ها تا Dec 31, 2026 منتشر شده‌اند.

بازه تاریخی را که نفقه در آن بدهی بوده است انتخاب کنید؛ هر ماه در تاریخ سررسید خود به مبلغ بدهی جداگانه‌ای تبدیل می‌شود، همان‌گونه که دادگاه معوقات (arrears) را محاسبه می‌کند. مبلغ ماهانه را وارد کنید، یا جمع کل بازه را وارد کنید تا ما آن را به‌طور مساوی تقسیم کنیم. بدهی یکجا، مبلغی یک‌باره را در یک تاریخ واحد اضافه می‌کند.

پرداخت‌های یکجا را در تاریخی که واقعاً انجام شده‌اند اضافه کنید، یا برای یک سلسله پرداخت منظم یک دوره پرداخت اضافه کنید (برای مثال $300 دلار کانادا در ماه از یک تاریخ تا تاریخی دیگر). پرداخت‌ها ابتدا به معوقات، سپس به مبالغ بدهی فراتر از هر حکم، و سپس به مانده عطف به ماسبق اختصاص می‌یابند؛ ترتیب کامل اولویت در پایین صفحه آمده است.

نفقه عطف به ماسبق (retroactive support) که بدون صدور حکم بدهی است ممکن است مشمول بهره پیش از حکم (pre-judgment interest) شود؛ این گزینه را روشن کنید تا بهره پیش از حکم به ادعای نفقه عطف به ماسبق افزوده شود و پیش‌نمایشی از آنچه دادگاه ممکن است مقرر کند ببینید. این امر در همه پرونده‌ها مفروض نیست؛ هنگامی که حکمی مبلغ را تعیین کند، بهره پیش از حکم دیگر اعمال نمی‌شود. بدون حکم دادگاه، بهره پس از حکم (post-judgment interest) وجود ندارد؛ تا این گزینه روشن نشود هیچ بهره‌ای تعلق نمی‌گیرد.

هر پرداخت به این ترتیب اولویت اختصاص می‌یابد:

1. معوقات؛ مبالغی که به موجب حکم دادگاه پرداخت نشده‌اند، از جمله پرداخت‌های الزامی بابت مبلغ عطف به ماسبق که سررسیدشان گذشته است.
2. مبالغ بدهی فراتر از هر حکم دادگاه.
3. مبلغ عطف به ماسبقی که با حکم تعیین شده و پرداخت‌های الزامی آن هنوز سررسید نشده‌اند.
4. هر مبلغ باقی‌مانده به بهره انباشته اختصاص می‌یابد و پس از آن، به‌عنوان اعتبار به دوره بعد منتقل می‌شود.

پرداخت‌ها از روزی که انجام می‌شوند مانده را کاهش می‌دهند. هر دلار از معوقات مشمول همان نرخ قانونی است، بنابراین این کار همانند اختصاص پرداخت‌ها ابتدا به قدیمی‌ترین معوقات است.