زمینه‌های کاری

تقسیم اموال و بدهی‌های خانوادگی

نتایج منصفانه در جنبه مالی جدایی.

«قانون حقوق خانواده» (Family Law Act) تعیین می‌کند که اموال و بدهی‌ها در بریتیش کلمبیا چگونه تقسیم می‌شوند. این قواعد درباره همسران قانونی و همچنین همسران بدون ازدواج رسمی که دست‌کم دو سال در رابطه‌ای شبیه به ازدواج (marriage-like relationship) با هم زندگی کرده‌اند، اعمال می‌شود.

«قانون حقوق خانواده» (Family Law Act)

«قانون حقوق خانواده» بریتیش کلمبیا قانون استانی‌ای است که تقسیم اموال را در بریتیش کلمبیا تنظیم می‌کند. نظام تقسیم اموال در «قانون حقوق خانواده» درباره همسران قانونی (married spouses) و همسران بدون ازدواج رسمی (common-law spouses) که دست‌کم دو سال در رابطه‌ای شبیه به ازدواج با هم زندگی می‌کنند اعمال می‌شود (مواد 3 و 81). همسرانی که در هر یک از این دو دسته قرار می‌گیرند، می‌توانند از دادگاه تقسیم اموال را درخواست کنند. درخواست‌های مربوط به اموال بر اساس «قانون حقوق خانواده» باید در دادگاه عالی بریتیش کلمبیا (Supreme Court of British Columbia) مطرح شود، نه در دادگاه استانی (Provincial Court).

اموال خانوادگی

ماده 84 «قانون حقوق خانواده»، اموال خانوادگی (family property) را این‌گونه تعریف می‌کند: اموال غیرمنقول و منقولی که یکی از همسران یا هر دو در دوران رابطه و پیش از جدایی مالک آن‌ها هستند. نمونه‌ها عبارت‌اند از خانه خانواده، طرح‌های ثبت‌شده پس‌انداز بازنشستگی (RRSP)، حقوق بازنشستگی، حساب‌های بانکی، سرمایه‌گذاری‌ها، بیمه‌نامه‌ها و سهام یا منافع در یک شرکت. به‌طور کلی، هر یک از همسران حق دارد نیمی از اموال خانوادگی را دریافت کند.

اموال مستثنا

اموال مستثنا (excluded property) در ماده 85 «قانون حقوق خانواده» تعریف شده است. نمونه‌ها عبارت‌اند از اموالی که یکی از همسران پیش از آغاز رابطه به دست آورده، ارث و هدیه‌هایی که به یکی از همسران رسیده، وجوه دریافتی از بیمه، مبالغ سازش یا احکام خسارت، و برخی اموال تراست. استثناهایی هم وجود دارد: افزایش ارزش اموال مستثنا در دوران رابطه قابل تقسیم است، و اموالی که پس از جدایی به دست آمده، اگر با استفاده از اموال خانوادگی یا عواید آن تهیه شده باشد، همچنان ممکن است اموال خانوادگی به شمار آید.

بدهی خانوادگی

همانند اموال خانوادگی، بدهی‌هایی که یکی از همسران یا هر دو در دوران رابطه به وجود آورده‌اند، به‌طور مساوی میان آن‌ها تقسیم می‌شود. پس از جدایی، هر یک از همسران مسئول بدهی‌های جدید خود است، اما بدهی خانوادگی‌ای که یکی از همسران پس از جدایی به وجود آورده، اگر برای نگهداری اموال خانوادگی بوده باشد، همچنان به‌طور مساوی تقسیم می‌شود. بدهی خانوادگی (family debt) در ماده 86 «قانون حقوق خانواده» آمده است.

ارزش‌گذاری

ارزش اموال و بدهی‌های خانوادگی یا در تاریخ توافقی که آن‌ها را تقسیم می‌کند تعیین می‌شود، یا در جلسه رسیدگی در دادگاه. تا زمانی که توافق امضا شود یا دادرسی آغاز شود، افزایش یا کاهش ارزش منصفانه بازار اموال ممکن است بر هر دو طرف اثر بگذارد. ماده 87 «قانون حقوق خانواده» مبنای قانونی ارزش‌گذاری است.

احکام موقت

پیش از آن‌که درباره مسائل ناشی از جدایی تصمیم نهایی گرفته شود، دادگاه می‌تواند بر اساس ماده 89 «قانون حقوق خانواده» حکم به توزیع موقت (interim) اموال خانوادگی بدهد تا هزینه حل اختلاف تأمین شود، مانند حق‌الوکاله، هزینه‌های روش‌های جایگزین حل اختلاف، یا هزینه حسابداران یا ارزیابان کسب‌وکار. بر اساس ماده 90، دادگاه می‌تواند حق سکونت انحصاری در محل سکونت خانواده و تصرف اموال شخصی موجود در آن را به یکی از همسران بدهد. بر اساس ماده 91، هر یک از همسران می‌تواند درخواست حکمی کند که طرف دیگر را تا زمان تصمیم نهایی از واگذاری هرگونه اموال منع کند.

مهلت‌ها

چند مهلت مرور زمان مهم وجود دارد. همسران قانونی باید ظرف دو سال از تاریخ طلاق یا اعلام بطلان ازدواج، درخواست خود درباره اموال را مطرح کنند (ماده 198(2)(a)). همسران بدون ازدواج رسمی باید ظرف دو سال از تاریخ جدایی درخواست دهند (ماده 198(2)(b)). با ما تماس بگیرید تا درباره این مهلت‌ها با شما گفت‌وگو کنیم و بی‌درنگ برای حفظ ادعاهای شما درباره اموال اقدام کنیم.