توافق‌نامه‌های پیش از ازدواج و هم‌زیستی
روشنی امروز، تا فردا اختلافی نباشد.
یک توافق‌نامه پیش از ازدواج یا توافق‌نامه هم‌زیستی که به‌خوبی تنظیم شده باشد، می‌تواند از پیش مشخص کند که اگر رابطه پایان یابد، با اموال و نفقه چگونه رفتار شود، و از منافع تجاری، ارث و دارایی‌های پیش از رابطه محافظت کند.
چه زمانی باید به آن فکر کرد
توافق‌نامه پیش از ازدواج (prenuptial agreement) پیش از ازدواج امضا می‌شود؛ توافق‌نامه هم‌زیستی (cohabitation agreement) میان همسران بدون ازدواج رسمی که در رابطه‌ای شبیه به ازدواج با هم زندگی می‌کنند امضا می‌شود. هر دو بیشترین ارزش را زمانی دارند که یکی از طرفین دارایی‌های قابل توجهی از پیش از رابطه با خود می‌آورد (خانه، کسب‌وکار، ارث) یا طرفین می‌خواهند درباره این‌که در صورت جدایی نفقه همسر پرداخت می‌شود یا نه، اطمینان داشته باشند.
چه چیزی آن را قابل اجرا می‌کند
بر اساس «قانون حقوق خانواده» (Family Law Act)، دادگاه معمولاً توافق‌نامه‌هایی را که به امضای هر دو طرف رسیده، شاهد داشته و بر پایه افشای کامل اطلاعات مالی بوده‌اند، محترم می‌شمارد. دادگاه‌ها می‌توانند توافق‌نامه‌ها را در صورت افشا نکردن اطلاعات، سوءاستفاده ناروا از طرف آسیب‌پذیر، نداشتن اهلیت، تهدید یا بی‌انصافی بنیادین کنار بگذارند. گرفتن مشاوره حقوقی مستقل (independent legal advice) توسط هر یک از طرفین پیش از امضا، همان چیزی است که باعث می‌شود توافق‌نامه بعدها پابرجا بماند.