نفقه فرزند
درست به کار بستن رهنمودها، و هزینه‌های ویژه نیز.
اصل راهنمای قانون نفقه فرزند در کانادا این است که فرزندان باید همچنان از توان مالی هر دو والد بهره‌مند شوند، درست همان‌گونه که اگر والدین هنوز با هم بودند بهره‌مند می‌شدند.
تکلیف پرداخت
تکلیف پرداخت نفقه فرزند (child support) برای زوج‌های متأهل از ماده 15.1 «قانون طلاق» (Divorce Act) و برای والدین و سرپرستان غیرمتأهل از ماده 147 «قانون حقوق خانواده» (Family Law Act) ناشی می‌شود. پس از آن‌که معلوم شد تکلیف پرداخت نفقه فرزند وجود دارد، مبلغ قابل پرداخت بر اساس ماده 150 «قانون حقوق خانواده» و با رجوع به «رهنمودهای فدرال نفقه فرزند» (Federal Child Support Guidelines) تعیین می‌شود.
اهداف رهنمودها
اهدافی که در ماده 1 «رهنمودهای فدرال نفقه فرزند» آمده عبارت‌اند از: (a) تعیین معیاری منصفانه برای نفقه فرزندان که تضمین کند آنان پس از جدایی همچنان از توان مالی هر دو همسر بهره‌مند می‌شوند؛ (b) کاستن از اختلاف و تنش میان همسران با عینی‌تر کردن محاسبه احکام نفقه فرزند؛ (c) بهبود کارایی روند حقوقی از راه راهنمایی دادگاه‌ها و همسران در تعیین میزان نفقه و تشویق به سازش؛ و (d) تضمین رفتار یکسان با همسران و فرزندانی که در شرایط مشابه‌اند.
محاسبه مبلغ
نفقه فرزند را والد یا سرپرست («پرداخت‌کننده») به والد یا سرپرستی می‌پردازد که مسئولیت اصلی هزینه‌های فرزند را بر عهده دارد («دریافت‌کننده»). ناپدری و نامادری نیز ممکن است مکلف به پرداخت نفقه فرزند باشند، اگر دست‌کم یک سال در تأمین هزینه‌های فرزند سهیم بوده‌اند و درخواست به دادگاه ظرف یک سال پس از آخرین سهم آنان مطرح شود. مبلغ قابل پرداخت بر اساس درآمد پرداخت‌کننده و جدول «رهنمودهای فدرال نفقه فرزند» که درآمد را با تعداد فرزندان تطبیق می‌دهد، تعیین می‌شود.
توافق‌نامه‌های نفقه فرزند
والدین می‌توانند درباره مبلغ نفقه فرزند با یکدیگر توافق کنند، اما این توافق‌ها شرایط سختگیرانه‌ای دارند و به‌آسانی پابرجا نمی‌مانند. ماده 15.1(5) «قانون طلاق» و ماده 148 «قانون حقوق خانواده» اجازه چنین توافق‌هایی را می‌دهند. این مواد مقرر می‌کنند که توافق باید پس از جدایی (یا هنگامی که طرفین در آستانه جدایی‌اند) منعقد شود و به‌قدر کافی نیازهای فرزند را تأمین کند؛ در غیر این صورت دادگاه توافق را کنار می‌گذارد و به «رهنمودهای فدرال نفقه فرزند» رجوع می‌کند.
نفقه فرزند حق فرزند است
هیچ‌یک از والدین، یا هر دوی آن‌ها، نمی‌توانند نفقه فرزند را در معامله‌ای از میان ببرند. دادگاه صلاحیت دارد تعیین کند چه چیزی به سود بهترین منافع کودک (best interests of the child) است، و هرگاه مبلغ توافق‌شده ناکافی باشد، می‌تواند نفقه‌ای متفاوت با مبلغ مقرر در توافق والدین تعیین کند. نک. Hunble v. MacKay, 2012 BCSC 1285 (CanLII)، پاراگراف 20.