Paano kinukuwenta ang sustento sa anak sa British Columbia?

Ang halaga sa talahanayan (table amount)

Itinatakda ng Guidelines ang buwanang halaga sa pamamagitan ng paghahanap sa kita ng magulang na nagbabayad sa talahanayan ng probinsiyang tinitirhan ng magulang na iyon, para sa bilang ng mga anak na sinusustentuhan. Ang kita ay ang total income sa T1 tax return ng magulang, na inaayos ayon sa itinatakda ng Schedule III ng Guidelines; maaaring hindi gamitin ng korte ang halagang iyon kapag ang kita ng magulang ay mababa ang pagkakadeklara, pabago-bago, o nakatago sa isang kompanya.

Pareho ang mga tuntunin kasal man o hindi ang mga magulang. Inaatasan ng Batas sa Diborsiyo (Divorce Act) ang korte na sundin ang Guidelines, at hinihingi ng Batas sa Pamilya (Family Law Act) ng BC na itakda ang sustento sa anak alinsunod sa mga alituntunin sa sustento sa anak, na gumagamit ng mga pederal na talahanayan.

Espesyal at pambihirang gastusin (special and extraordinary expenses)

Bukod sa halaga sa talahanayan, maaaring mag-utos ang korte ng paghahati sa gastos sa child care na kailangan para sa trabaho o pag-aaral ng isang magulang, sa bahagi ng anak sa premium ng medical at dental insurance, sa gastos sa kalusugan na lampas sa $100 bawat taon na hindi sakop ng insurance, sa post-secondary education (pag-aaral pagkatapos ng high school), at sa pambihirang gastos sa paaralan o sa mga gawaing extracurricular. Ang bawat isa ay pinaghahatian ayon sa proporsiyon ng kita ng mga magulang, pagkatapos ibawas ang mga subsidiya, tax credit, at anumang ambag ng anak.

Magkasalong pag-aalaga (shared parenting)

Kapag ang bawat magulang ay may hawak sa anak nang hindi bababa sa 40% ng panahon sa loob ng isang taon, hindi na awtomatiko ang halaga sa talahanayan. Tinitingnan ng korte kung magkano ang babayaran ng bawat magulang ayon sa mga talahanayan, ang dagdag na gastos ng pagpapatakbo ng dalawang tahanan para sa anak, at ang kakayahang pinansiyal at pangangailangan ng bawat sambahayan. Ang tuwirang pagbabawas (set-off) ng dalawang halaga sa talahanayan ang karaniwang panimula, ngunit hindi ito isang tuntunin.

Labis na paghihirap (undue hardship), amain o madrasta, at mga anak na nasa hustong gulang

Maaaring humiling ang isang magulang ng ibang halaga batay sa labis na paghihirap, halimbawa ang di-pangkaraniwang laking utang na pinasok para sa pamilya o ang gastos sa paggamit ng panahon ng pag-aalaga (parenting time), ngunit hindi magtatagumpay ang hiling kung mas mataas pa rin ang antas ng pamumuhay ng sambahayan ng magulang na iyon. Ang amain o madrasta na sumustento sa anak nang hindi bababa sa isang taon ay maaari ring magkaroon ng obligasyong magbayad ng sustento, kasunod ng mga magulang. Para sa anak na 19 taong gulang o higit pa, maaaring gamitin ng korte ang talahanayan o magtakda ng halagang angkop sa kalagayan ng anak, gaya ng estudyanteng nakatira malayo sa bahay.

Mga kasunduan

Maaaring magkasundo ang mga magulang tungkol sa sustento sa anak, ngunit ang kasunduang ginawa lamang pagkatapos ng paghihiwalay, o kapag maghihiwalay na, ang may bisa, at maaaring palitan ng korte ang anumang bahagi nito na lumilihis sa magiging resulta ng Guidelines. Karapatan ng anak ang sustento sa anak, kaya hindi ito maaaring isuko ng mga magulang sa negosasyon.