نفقه فرزند در بریتیش کلمبیا چگونه محاسبه می‌شود؟

مبلغ جدول (table amount)

«رهنمودها» مبلغ ماهانه را این‌گونه تعیین می‌کنند: درآمد والد پرداخت‌کننده در جدول استانی که آن والد در آن زندگی می‌کند، بر اساس تعداد فرزندانی که نفقه می‌گیرند، جست‌وجو می‌شود. منظور از درآمد، درآمد کل (total income) در اظهارنامه مالیاتی T1 آن والد است که طبق دستور پیوست III (Schedule III) «رهنمودها» تعدیل می‌شود؛ در مواردی که درآمد یکی از والدین کمتر از واقع اعلام شده باشد، نوسان داشته باشد یا در یک شرکت نگه داشته شده باشد، دادگاه می‌تواند از این رقم عدول کند.

چه والدین ازدواج کرده باشند و چه نه، قواعد یکسان است. «قانون طلاق» (Divorce Act) دادگاه را ملزم می‌کند از «رهنمودها» پیروی کند، و «قانون حقوق خانواده» (Family Law Act) بریتیش کلمبیا مقرر می‌دارد که نفقه فرزند مطابق رهنمودهای نفقه فرزند تعیین شود، که جدول‌های فدرال را به کار می‌گیرند.

هزینه‌های ویژه و فوق‌العاده (special and extraordinary expenses)

افزون بر مبلغ جدول، دادگاه می‌تواند دستور دهد که این هزینه‌ها تقسیم شوند: هزینه نگهداری از کودک که یکی از والدین برای کار یا تحصیل به آن نیاز دارد، سهم فرزند از حق بیمه درمانی و دندان‌پزشکی، هزینه‌های درمانی بیش از $100 دلار کانادا در سال که بیمه آن را پوشش نمی‌دهد، تحصیلات پس از دبیرستان (post-secondary education)، و هزینه‌های فوق‌العاده مدرسه یا فعالیت‌های فوق‌برنامه. هر یک از این هزینه‌ها پس از کسر یارانه‌ها، اعتبارهای مالیاتی و هر سهمی که خود فرزند می‌پردازد، به نسبت درآمد والدین تقسیم می‌شود.

فرزندپروری مشترک (shared parenting)

هنگامی که هر یک از والدین در طول سال دست‌کم 40% از زمان را با فرزند می‌گذراند، مبلغ جدول دیگر به‌طور خودکار اعمال نمی‌شود. دادگاه بررسی می‌کند که هر یک از والدین طبق جدول‌ها چه مبلغی می‌پرداخت، هزینه اضافی اداره دو خانه برای فرزند چقدر است، و توان مالی و نیازهای هر خانوار چیست. کسر مستقیم دو مبلغ جدول از یکدیگر (set-off) نقطه شروع معمول است، اما یک قاعده نیست.

سختی نامتعارف (undue hardship)، ناپدری و نامادری، و فرزندان بزرگسال

یکی از والدین می‌تواند به استناد سختی نامتعارف درخواست مبلغ دیگری کند، برای مثال به دلیل بدهی‌های غیرعادی بالایی که برای خانواده گرفته شده یا هزینه استفاده از زمان والدگری (parenting time)؛ اما اگر خانوار آن والد همچنان سطح زندگی بالاتری داشته باشد، این درخواست پذیرفته نمی‌شود. ناپدری یا نامادری‌ای که دست‌کم یک سال از فرزند حمایت مالی کرده است نیز ممکن است ملزم به پرداخت نفقه باشد، در مرتبه‌ای پس از والدین. برای فرزندی که 19 سال یا بیشتر دارد، دادگاه می‌تواند جدول را اعمال کند یا مبلغی متناسب با شرایط فرزند تعیین کند، مانند دانشجویی که دور از خانه زندگی می‌کند.

توافق‌ها

والدین می‌توانند درباره نفقه فرزند توافق کنند، اما تنها توافقی الزام‌آور است که پس از جدایی، یا هنگامی که در آستانه جدایی هستند، بسته شده باشد، و دادگاه می‌تواند هر بخشی از آن را که با نتیجه «رهنمودها» تفاوت دارد جایگزین کند. نفقه فرزند حق فرزند است و به همین دلیل والدین نمی‌توانند با مذاکره از آن صرف‌نظر کنند.