Paano pinagpapasyahan ang sustento sa asawa sa British Columbia?

Inuuna ang karapatan sa sustento

Ang Batas sa Diborsiyo (Divorce Act) at ang Batas sa Pamilya (Family Law Act) ng BC ay nagtatakda ng parehong apat na layunin: kilalanin ang mga pakinabang at kawalang pang-ekonomiya na idinulot ng relasyon at ng pagkasira nito; hatiin ang pinansiyal na kahihinatnan ng pag-aalaga sa mga anak bukod sa sustento sa anak; pagaanin ang hirap pang-ekonomiya mula sa pagkasira ng relasyon; at, hangga't maaari, itaguyod ang pagsasarili sa kabuhayan ng bawat asawa sa loob ng makatwirang panahon. Ang asawang nag-iwan ng karera para magpalaki ng mga anak, o na biglang bumagsak ang antas ng pamumuhay sa paghihiwalay, ay karaniwang pumapasa sa pamantayang ito. Ang maikling relasyon ng dalawang taong kayang buhayin ang sarili ay karaniwang hindi.

Hindi salik ang maling asal sa loob ng kasal. Hayag itong sinasabi ng Divorce Act.

Halaga at tagal

Kapag naipakita na ang karapatan sa sustento, tinitimbang ng korte ang kalagayan, kakayahang pinansiyal, pangangailangan, at iba pang sitwasyon ng bawat asawa, kasama ang haba ng panahong namuhay silang magkasama, ang mga tungkuling ginampanan ng bawat isa, at anumang kasunduan o utos tungkol sa sustento. Ang sustento ay maaaring pana-panahon, minsanang bayad, o pareho, para sa takdang panahon o walang takdang panahon.

Ang Spousal Support Advisory Guidelines

Ang Advisory Guidelines, na inilathala ng pederal na Department of Justice, ay hindi batas, ngunit regular itong ginagamit ng mga korte sa BC bilang panimula para sa halaga at tagal. Nagbibigay ito ng hanay batay sa kita ng mag-asawa, sa haba ng relasyon, at kung nagbabayad din ng sustento sa anak. Kung saan sa hanay mapupunta ang isang kaso, at kung lalabas ito sa hanay, ay depende sa mga katotohanan.

Sino ang maaaring maghabol, at hanggang kailan

Ang mga kasal na mag-asawa ay maaaring maghabol sa ilalim ng alinmang batas. Ang mga hindi kasal ay naghahabol sa ilalim ng Family Law Act, na itinuturing na mag-asawa ang dalawang tao kapag namuhay sila sa isang relasyong tulad ng kasal (marriage-like relationship) nang dalawang tuloy-tuloy na taon, o mas maaga kung may anak sila. Ang kasal na asawa ay dapat magsimula ng paghahabol sa loob ng dalawang taon mula sa utos ng diborsiyo; ang hindi kasal, sa loob ng dalawang taon mula sa paghihiwalay.

Mga kasunduan tungkol sa sustento sa asawa

Maaaring magkasundo ang mag-asawa tungkol sa sustento, kasama ang pagpapalaya sa lahat ng sustento, at ang kasunduang isinampa sa korte ay maipapatupad gaya ng isang utos. Maaari lamang ipawalang-bisa ng korte ang kasunduang may saksi dahil sa hindi pagsisiwalat, hindi wastong pagsasamantala sa asawang mahina ang kalagayan, hindi pag-unawa ng isang asawa sa kasunduan, o mga karaniwang batayan sa batas ng kontrata, o kapag naging labis na hindi patas (significantly unfair) ang kasunduan dahil sa nagbagong kalagayan at sa mga layunin ng sustento.