رفتن به محتوای اصلی
همه پرسش‌ها
پاسخ روشن · بریتیش کلمبیا

آیا در بریتیش کلمبیا می‌توانم پس از جدایی با فرزندم نقل مکان کنم؟

نه بدون اطلاع دادن، و اغلب نه بدون توافق یا حکم دادگاه. هنگامی که توافق کتبی یا حکمی درباره فرزندپروری وجود دارد، سرپرستی (guardian) که قصد نقل مکانی را دارد که بر روابط فرزند تأثیر قابل‌توجهی می‌گذارد، باید دست‌کم 60 روز پیش از آن به سرپرست دیگر اطلاع کتبی بدهد. سرپرست دیگر سپس 30 روز فرصت دارد تا از دادگاه بخواهد جلوی آن را بگیرد. این‌که چه کسی باید چه چیزی را ثابت کند، به این بستگی دارد که زمان والدگری (parenting time) تاکنون چگونه تقسیم شده است.

کدام قانون اعمال می‌شود

«قانون حقوق خانواده» (Family Law Act) بریتیش کلمبیا بخشی درباره نقل مکان (relocation) دارد که هنگامی اعمال می‌شود که توافق کتبی یا حکمی درباره ترتیبات فرزندپروری یا ارتباط (contact) وجود داشته باشد. «قانون طلاق» (Divorce Act) برای احکام والدگری (parenting order) که بر اساس آن صادر می‌شوند قواعد مشابهی دارد. هر دو قانون اطلاع 60 روزه را لازم می‌دانند و هر دو به والد دیگر 30 روز فرصت اعتراض می‌دهند؛ معیارها در جزئیات با هم تفاوت دارند.

اگر توافق کتبی یا حکمی وجود نداشته باشد، بخش مربوط به نقل مکان اعمال نمی‌شود، اما سرپرست دیگر همچنان می‌تواند برای حکم والدگری درخواست دهد، و در آن صورت دادگاه باید دلایل نقل مکان را در کنار بهترین منافع کودک (best interests of the child) در نظر بگیرد.

اطلاع‌رسانی

اطلاع باید به‌صورت کتبی، دست‌کم 60 روز پیش از نقل مکان داده شود و تاریخ و محل پیشنهادی را ذکر کند. طبق «قانون طلاق»، اطلاع باید نشانی جدید و پیشنهادی درباره چگونگی تنظیم زمان والدگری را نیز در بر داشته باشد. دادگاه می‌تواند در صورتی که دادن اطلاع خطر خشونت خانوادگی در پی داشته باشد، یا سرپرست دیگر رابطه مستمری با فرزند نداشته باشد، از لزوم اطلاع صرف‌نظر کند.

معیار «قانون حقوق خانواده»

هنگامی که زمان والدگری سرپرستان تقریباً برابر نیست، سرپرستی که قصد نقل مکان دارد باید نشان دهد که نقل مکان با حسن نیت (good faith) پیشنهاد شده است و ترتیبات معقول و عملی برای حفظ رابطه فرزند با سرپرست دیگر و با افراد مهم زندگی‌اش پیشنهاد شده است. اگر این را نشان دهد، فرض بر این است که نقل مکان به سود بهترین منافع کودک است، مگر آن‌که سرپرست دیگر خلاف آن را نشان دهد. هنگامی که زمان والدگری تقریباً برابر است، سرپرستی که قصد نقل مکان دارد باید ثابت کند که خود نقل مکان نیز به سود بهترین منافع کودک است.

حسن نیت بر پایه این موارد سنجیده می‌شود: دلایل نقل مکان، این‌که آیا احتمال دارد کیفیت زندگی فرزند و سرپرست را بهتر کند، این‌که آیا اطلاع داده شده است، و هرگونه محدودیت در توافق یا حکم. دادگاه نمی‌تواند بپرسد که آیا سرپرست بدون فرزند هم نقل مکان می‌کرد یا نه.

معیار «قانون طلاق»

دادگاه عوامل معمول بهترین منافع کودک را اعمال می‌کند و افزون بر آن این موارد را در نظر می‌گیرد: دلایل نقل مکان، تأثیر آن بر فرزند، میزان مشارکت هر یک از والدین، رعایت الزامات اطلاع‌رسانی و احکام پیشین، هرگونه محدودیت جغرافیایی که از قبل وجود دارد، و معقول بودن پیشنهاد والدی که قصد نقل مکان دارد. اگر زمان تاکنون تقریباً برابر بوده باشد، بار اثبات بر عهده والدی است که قصد نقل مکان دارد؛ اگر فرزند عمدتاً با والدی که قصد نقل مکان دارد زندگی کرده باشد، بر عهده والد معترض است؛ و در سایر موارد، بر عهده هر دو.

قانون

هر پیوند خود ماده قانونی را در BC Laws یا Justice Laws باز می‌کند. پیوندها به متن رسمی انگلیسی می‌روند. تاریخ بررسی: November 9, 2026.

پرسش‌های دیگر

چه چیزی نقل مکان به شمار می‌آید؟
تغییری در محل زندگی فرزند یا یک سرپرست که به‌طور معقول انتظار می‌رود تأثیر قابل‌توجهی بر رابطه فرزند با یک سرپرست یا با شخص دیگری داشته باشد که نقش مهمی در زندگی فرزند دارد. معیار، مسافت نیست؛ تأثیر بر روابط است.
اگر بدون اطلاع دادن نقل مکان کنم چه می‌شود؟
نقل مکان بدون اطلاعی که لازم است به زیان شما تمام می‌شود. این‌که آیا اطلاع داده شده است یکی از عوامل سنجش حسن نیت طبق «قانون حقوق خانواده» و سنجش رعایت مقررات طبق «قانون طلاق» است، و دادگاه می‌تواند دستور دهد که تا زمان تصمیم‌گیری درباره درخواست، فرزند بازگردانده شود.

بیشتر بخوانید

این مطالب اطلاعات کلی درباره قوانین بریتیش کلمبیا است، نه مشاوره حقوقی. قوانین تغییر می‌کنند و وضعیت هر کس متفاوت است؛ پیش از اقدام بر اساس هر مطلبی در این صفحه، با یک وکیل صحبت کنید.این صفحه ترجمه فارسی صفحه انگلیسی است و تنها برای اطلاع ارائه می‌شود. در صورت هرگونه مغایرت میان متن فارسی و انگلیسی، متن انگلیسی معتبر است.