در بریتیش کلمبیا، وقتی وزارت توسعه کودکان و خانواده (Ministry of Children and Family Development) فرزندی را می‌برد چه می‌شود؟

چه زمانی می‌توان فرزندی را برد

بر اساس «قانون خدمات کودک، خانواده و جامعه» (Child, Family and Community Service Act)، یک مدیر (director)، که در عمل مددکار اجتماعی وزارت یا یک نهاد بومی تفویض‌شده (delegated Aboriginal agency) است، می‌تواند بدون حکم دادگاه فرزندی را ببرد، اگر دلایل معقولی برای باور به این‌که فرزند به حمایت نیاز دارد وجود داشته باشد و یا سلامت یا ایمنی فرزند در خطر فوری باشد یا هیچ اقدام کم‌اختلال‌تری از فرزند حمایت نکند.

قانون فهرست می‌کند که فرزند چه زمانی به حمایت نیاز دارد. این فهرست شامل آسیب جسمی، آزار یا بهره‌کشی جنسی، غفلت، آسیب عاطفی ناشی از رفتار والد یا از زندگی در محیط خشونت خانگی (domestic violence)، محروم شدن از مراقبت‌های درمانی لازم، و والدی است که قادر یا مایل به مراقبت از فرزند نیست. قانون می‌گوید فرزند صرفاً به دلیل فقر، مسکن نامناسب یا وضعیت سلامت والد، به استناد غفلت یا ناتوانی والد در مراقبت از او، نیازمند حمایت شناخته نمی‌شود.

مدیر باید بی‌درنگ همه تلاش‌های معقول را برای اطلاع دادن به هر یک از والدین، در صورت امکان به‌صورت کتبی، همراه با دلایل بردن فرزند انجام دهد.

جلسه رسیدگی اولیه، ظرف هفت روز

حداکثر هفت روز پس از بردن فرزند، مدیر باید برای جلسه رسیدگی اولیه در دادگاه حاضر شود و گزارشی کتبی ارائه کند: چرا فرزند برده شد، برنامه مراقبت میانی (interim plan of care)، و چه اقدامات کم‌اختلال‌تری بررسی شد.

در پایان جلسه، قاضی باید یکی از چهار حکم را صادر کند: فرزند در حضانت میانی (interim custody) مدیر می‌ماند؛ فرزند تحت نظارت مدیر به خانه بازمی‌گردد؛ فرزند بدون نظارت به خانه بازمی‌گردد؛ یا فرزند فعلاً، تحت نظارت مدیر، نزد شخص دیگری مانند یکی از خویشاوندان که موافقت کرده است قرار می‌گیرد.

جلسه رسیدگی حمایتی، ظرف 45 روز

مگر آن‌که فرزند به‌سادگی بازگردانده شده باشد، دادگاه جلسه رسیدگی حمایتی تعیین می‌کند که باید حداکثر 45 روز پس از پایان جلسه رسیدگی اولیه آغاز شود. در آن جلسه قاضی تصمیم می‌گیرد که آیا فرزند به حمایت نیاز دارد. اگر نیاز ندارد، فرزند باید بازگردانده شود.

اگر فرزند واقعاً به حمایت نیاز دارد، قاضی باید بر پایه بهترین منافع کودک (best interests of the child) یکی از این‌ها را برگزیند: بازگرداندن فرزند تحت نظارت برای حداکثر شش ماه، سپردن فرزند به شخص دیگری تحت نظارت، حکم حضانت موقت (temporary custody order) به نفع مدیر، و حکم حضانت دائم (continuing custody order).

محدودیت‌های زمانی حضانت موقت

اگر کوچک‌ترین فرزند در پرونده زیر پنج سال باشد، حکم حضانت موقت نمی‌تواند بیش از سه ماه باشد؛ اگر آن فرزند پنج تا یازده ساله باشد، شش ماه؛ و اگر دوازده سال یا بیشتر داشته باشد، دوازده ماه. همه احکام موقت روی هم برای همین گروه‌های سنی نمی‌توانند از 12، 18 و 24 ماه بیشتر شوند، مگر آن‌که دادگاه به سود بهترین منافع کودک این سقف را تمدید کند.

پیش از پایان حکم موقت، مدیر می‌تواند برای حضانت دائم درخواست دهد. دادگاه می‌تواند آن را صادر کند اگر احتمال قابل‌توجهی وجود نداشته باشد که شرایطی که به بردن فرزند انجامید در مدتی معقول بهتر شود، یا که والد بتواند نیازهای فرزند را برآورده کند. با حکم حضانت دائم، مدیر تنها سرپرست شخصی (personal guardian) فرزند می‌شود و می‌تواند با فرزندخواندگی او موافقت کند، بنابراین ماه‌های پیش از پایان این مهلت‌ها اهمیت بسیار زیادی دارند.

آنچه والد می‌تواند انجام دهد

در هر جلسه حاضر شوید: والدی که در آغاز جلسه رسیدگی اولیه حضور یابد، حق دارد طرف دعوا باشد. حق ملاقات بخواهید. هنگامی که والدی که حضانت را داشته است درخواست دهد، دادگاه باید حکم ملاقات صادر کند مگر آن‌که قانع شود ملاقات به سود بهترین منافع کودک نیست. یکی از خویشاوندان یا دوستانی را که می‌تواند از فرزند مراقبت کند معرفی کنید. درباره نشست خانوادگی (family conference) یا میانجی‌گری، که قانون پیش‌بینی کرده است، بپرسید تا برنامه مراقبت بدون جلسه رسیدگی ترافعی توافق شود.

زود وکیل بگیرید. Legal Aid BC والدینی را که فرزندشان برده شده است یا ممکن است برده شود پوشش می‌دهد، و سقف درآمد آن برای این پرونده‌ها از سایر پرونده‌های خانوادگی بالاتر است.

کودکان بومی

اگر فرزند بومی باشد، مدیر باید در صورت امکان، ملت بومی (First Nation) فرزند یا سازمان بومی تعیین‌شده برای فرزند را از جلسه آگاه کند، و اگر آن ملت یا سازمان در آغاز جلسه حاضر شود، حق دارد طرف دعوا باشد. برنامه مراقبت میانی باید بگوید که چگونه از فرزند حمایت خواهد شد تا سنت‌ها، آداب و زبان بومی خود را بیاموزد و به‌جا آورد و به جامعه خود تعلق داشته باشد. هنگامی که یک مرجع بومی (Indigenous authority) کتباً تأیید کند که بر اساس یک قانون بومی (Indigenous law) خدمات کودک و خانواده ارائه می‌کند یا خواهد کرد و از مدیر بخواهد کنار برود، مدیر باید از پرونده کنار برود.