Sino ang maaaring manatili sa tahanan ng pamilya pagkatapos ng paghihiwalay sa British Columbia?

Eksklusibong paggamit

Pinapayagan ng seksiyon 90 ng Batas sa Pamilya (Family Law Act) ang Korte Suprema na bigyan ang isang asawa ng eksklusibong paggamit ng tirahan ng pamilya (family residence) sa takdang panahon, at ng paggamit ng mga muwebles at ibang gamit na naroon. Ang tirahan ng pamilya ay ang tahanang karaniwang tinitirhan ng mag-asawa, isa man sa kanila o pareho ang may-ari o umuupa nito.

Pansamantala ang utos. Hindi nito binabago kung sino ang may-ari ng tahanan o binibigyan ang asawang nananatili ng anumang interes sa pagmamay-ari, at hindi nito pinapayagan ang malalaking pagbabago sa bahay. Habang umiiral ito, maaaring ipagpaliban ng korte ang pagbebenta ng tahanan. Ang Korte Suprema lamang ang makagagawa ng utos na ito.

Kailan ibinibigay ng korte ang eksklusibong paggamit

Hindi sinasabi ng Family Law Act kung kailan dapat gawin ang utos. Ang pamantayan ay nagmula sa mga desisyon ng Korte Suprema. Dapat ipakita ng asawang nag-aaplay ang dalawang bagay: na ang pagsasalo sa tahanan ay isang praktikal na imposibilidad (practical impossibility), at na sa timbangan ng kaginhawahan (balance of convenience) ay siya ang mas angkop na manatili rito. Ang praktikal na imposibilidad ay sitwasyong hindi matitiis o hindi katanggap-tanggap kapag tiningnan nang obhetibo. Habang tumatagal ang pagtira ng mag-asawa sa iisang bubong mula nang maghiwalay sila, lalong humihirap itong ipakita.

Para sa timbangan ng kaginhawahan, tinitimbang ng korte ang disbentahe sa bawat asawa ng paggawa o pagtanggi sa utos. Tinitingnan nito ang anumang pagkaantala o pagpayag, kung paano kumilos ang bawat asawa, ang pananalapi ng bawat isa, kung anong ibang matitirhan ang mahahanap ng bawat isa, at ibang kalagayan gaya ng kalusugan. Kapag may mga anak, ang kanilang pinakamabuting kapakanan (best interests of the child) ang pangunahing konsiderasyon ng korte, at ang sambahayang napakatensiyonado na hindi na natutugunan ang pinakamabuting kapakanan ng mga anak ay karaniwang nakatutugon sa unang bahagi ng pamantayan.

Kapag may karahasan sa pamilya

Ang utos ng proteksiyon sa ilalim ng Bahagi 9 ng Family Law Act ay maaaring magbawal sa isang tao na pumunta o pumasok sa tahanan, kahit siya ang may-ari nito o may karapatang humawak dito. Maaari nitong atasan ang pulis na alisin ang tao agad o sa loob ng takdang oras, at magbantay habang kinukuha ang mga gamit. Maaari itong gawin ng Korte Probinsiyal ng BC (Provincial Court of BC) o ng Korte Suprema, at maaari itong gawin nang walang abiso sa kagyat na kaso.

Pagbabayad para sa tahanan habang naghihintay

Maaaring utusan ng korte ang isang partido na bayaran ang upa o mortgage, mga utility, buwis, insurance at iba pang gastusin ng tirahan, at maaaring pagbawalan ang isang partido na putulin ang mga utility. Sa aplikasyon ng isang asawa, dapat ding pagbawalan ng Korte Suprema ang kabilang asawa na ipagbili o ilipat sa iba ang ari-ariang pinagtatalunan sa kaso, maliban kung ipakita ng asawang iyon na hindi mapipinsala ang paghahabol.

Ang pag-alis sa tahanan ay hindi pagsuko sa inyong bahagi

Sa paghihiwalay, ang bawat asawa ay may karapatan sa hindi hating kalahating interes sa lahat ng ari-ariang pampamilya (family property), anuman ang naiambag ng bawat isa at sino man ang gumamit nito. Hindi iyon binabago ng pag-alis sa tahanan. Kung sino ang nakatira sa tahanan sa ngayon at kung kanino mapupunta ito, o ang halaga nito, ay magkahiwalay na tanong.

Sino ang itinuturing na asawa

Ang mga tuntuning ito sa ari-arian ay umiiral sa mga kasal na mag-asawa at sa mga taong nagsama sa isang relasyong tulad ng kasal (marriage-like relationship) nang hindi bababa sa dalawang taon. Ang magkapareha na nagsama nang wala pang dalawang taon ay hindi mag-asawa para sa paghahati ng ari-arian, kaya hindi umiiral sa kanila ang seksiyon 90, bagaman bukas ang utos ng proteksiyon sa sinumang miyembro ng pamilya.